وقتی تکنولوژی پشت درِ کوچههای ۲ متری میماند؛ بافت فرسوده و خطر زمینگیر شدن فناوری
دکتر علی ابراهیمی* در ادبیات پرزرقوبرق مدیریت شهری معاصر، کلمات با سرعت سرسامآوری، شیکتر و پیچیدهتر میشوند: «شهر هوشمند»، «اینترنت اشیا»، «حسگرهای کنترل ترافیک» و «داشبوردهای مدیریتی برخط». اما کافی است از پشت مانیتورهای شیشهای اتاقهای فرمان شهری بیرون بیاییم و تنها چند صد متر آنسوتر، قدم به درون کوچهپسکوچههای پیچدرپیچ ونفوذناپذیرِ بافتهای فرسوده کلانشهری…

