در طی چند سال اخیر و همزمان با موج اخیر هدفمندی یارانه ها، طرحی به مرحله اجرا درآمد که براساس آن مکانیسم توزیع نان به سمت بهینه سازی هدفمندی یارانه ها سوق داده شده و توزیع یارانه این بخش از نیازهای عمومی واقعیتر شود و آن طرح را “نانینو” نامگذاری کردند.
سازوکار اجرایی آن به این صورت است که بهای نان در یک ترمینال پرداختی یا پوز نانینو برنامه ریزی شده و فروشنده یا مشتری فقط تعداد را ثبت کرده و اینکه از نایلون استفاده می کند یا خیر؟ در آن پیش بینی شده است. سپس کارت بانکی کشیده می شود و بهای نان پرداخت و طراحان این سازو کار و نانوایان می گویند سهمیه آرد براساس فروش و عرضه نانوایان در این طرح تخصیص داده خواهد شد.
تا اینجای کار بدون نقص به نظر می رسد تا اینکه برخی از نانوایان این فرایند را دور زده و نان را گرانتر فروختخ و با اعمال تعداد صوری بهای نان از حساب مشتری پرداخت خواهد شد. نکته اینجاست که در میان حدود ۵۰ نانوایی که نگارنده مراجعه و بررسی کرده ام فقط یک نانوایی روند کار را را به درستی و به قول خودش صادقانه انجام داد.
برخی از نانوایان سهمیه دار زحمتکش نان را گرانتر می فروشند و برای اینکه مجبورند از پوز نانینو استفاده کنند تعدا بیشتری ثبت می کنند و مشتری بیخبر از همه جا کارت می گشد و پول آن را پرداخت می کند. گاهی هم مشتری می داند ولی چاره ای جز پرداخت ندارد.
در چند نانوایی وقتی نسبت به این موضوع اعتراض کردم شاطرها گفتند مجبوریم. چون هزینه هایمان خیلی زیاد است و درآمدمان ناچیز.
آنها در مقابل این سوال که تکلیف آرد اضافی چه می شود؟ می گویند یا آزاد به نانوایان بدون سهمیه و نان فانتزیها می فروشند و یا خودشان محصولات دیگری از انواع نان طبخ می کنند.
آیا متولیان امور نان و کنترل کنندگان بازار و دستگاههای نظارتی از این فرایند آگاهند؟
در این صورت چه تمهیداتی برای اصلاح این اتفاق در دستور کار قرار دارد؟
انتهای پیام/ محمد حسن اسدی طاری/ عکس از گوگل
